ATRYBUCJE. Podstawowe teorie, badania i zastosowanie

Książka rzetelnie i w interesującej formie prezentuje stan wiedzy na temat wnioskowania o przyczynach własnych i cudzych zachowań, a także o konsekwencjach rozmaitych atrybucji. Cały wywód opiera się na przeświadczeniu, że wprawdzie każdy człowiek jest "naiwnym" badaczem rzeczywistości i popełnia wiele błędów w swoim wnioskowaniu o przyczynach, lecz mimo to próbuje zrozumieć siebie i innych oraz w "rozsądny" sposób wywierać na nich wpływ. A takie myślenie o człowieku wcale nie jest dziś powszechne.

Z recenzji wydawniczej prof. Krystyny Skarżyńskiej

W publikacji omówiono kluczowe pojęcia, teoretyczne wyjaśnienia i klasyczne eksperymenty oraz ukazano, jak niektóre z najważniejszych zjawisk można zilustrować za pomocą prostych eksperymentów, które czytelnik może przeprowadzić sam, z przyjaciółmi lub grupą na uczelni. W tekście zamieszczono ponadto krótkie podsumowania najważniejszych tez oraz pytania i ćwiczenia sprawdzające przyswojenie i zrozumienie omówionych zagadnień.

Friedrich Försterling – profesor ogólnej psychologii eksperymentalnej Wydziału Psychologii Ludwig-Maximilians University w Monachium. Jego zainteresowania badawcze związane są z poznawczymi, a zwłaszcza atrybucyjnymi aspektami motywacji, emocji i uczenia się. Prowadził badania dotyczące przyczyn i konsekwencji atrybucji, społecznych i językowych reguł kierujących komunikowaniem atrybucji oraz możliwości zmiany naiwnych teorii w trakcie terapii i treningu.


I. Kluczowe pytania i podstawowe założenia.
1. Tematy badań atrybucyjnych.
2. Kiedy dokonujemy atrybucji?

II. Czynniki poprzedzające postrzeganej przyczynowości.
3. Heidera analiza psychologii naiwnej.
4. Czynniki poprzedzające przyczynowości fenomenalistycznej.
5. Czynniki poprzedzające atrybucji do intencji.
6. Wnioski dotyczące przyczyn oparte na współzmienności.
7. Koncepcje konfiguracyjne.
8. Błędy przypadkowe i systematyczne w procesie atrybucji.

III. Konsekwencje atrybucji przyczynowych.
9. Konsekwencje intrapersonalne.
10. Konsekwencje interpersonalne.

IV. Komunikowanie atrybucji.
11. Język a wyjaśnianie przyczyn.
12. Komunikacja pośrednia.

V. Zastosowanie zasad atrybucji.
13. Atrybucyjne przekwalifikowanie.

Bibliografia. Indeks nazwisk. Indeks rzeczowy.